De afgelopen week zijn we druk bezig geweest om een aantal belangrijke zaken te regelen. Zo moesten we ons laten registeren en we moesten onze rijbewijzen om laten zetten in een Zambiaans rijbewijs.
Omdat ons verteld werd dat het wel eens een paar uurtjes zou kunnen gaan duren, hadden wij ons voorbereid met voldoende water en koekjes voor de kinderen voordat we weg gingen. We gingen samen met onze collega. Hij ging met ons mee omdat het niet zo snel gaat als in Nederland.
Het werd ons al gauw duidelijk dat het wel even kon gaan duren. Voor ons rijbewijs moet je een aantal formulieren kopieren. Maar je weet eigenlijk niet van te voren welke. Dus moesten we een aantal keer naar een copyshop om deze te kopieren. Gelukkig vind je die bijna overal in de stad. Nadat wij bij de eerste office waren geweest werden we doorgestuurd naar een andere office. Maar helaas, onze dag was al weer voorbij en de office was gesloten, dus de volgende dag gingen we maar weer. Nu bleek hier de machine niet te werken om een vingerafdruk en een mooie foto van ons te maken. Wat bleek nou, deze machine was al 2 maanden buiten gebruik. Het enige wat we konden doen is naar een andere stad gaan hier zo'n uur vandaan gaan om dit te regelen. Dus wij hebben georganiseerd dat we met iemand mee konden rijden om de kosten een beetje drukken. Gelukkig werden we hier aardig snel geholpen. Maar ook hier bleek dat we kopieen van de kopieen moesten gaan maken. Deze office was niet echt in de stad. Dus waar vind je copyshop. Na wat aanwijzingen van voorbijgangers ging ik (matthijs) alleen kopieen maken en Simone reed nog een stuk met onze collega mee. Maar helaas er was toch geen kopieerapparaat te vinden. Dus ik ben maar gaan lopen en gaan vragen. Gelukkig was er iemand vriendelijk genoeg om met mij mee te lopen en de copyshop te laten zien. Grappig genoeg was ik niet de enige die kopietjes moest maken voor het rijbewijs. Na telefonisch contact met Simone, bleek ik te weinig te tijd hebben om de kopietjes terug te brengen en mee te rijden met de auto. Dus ik kon terug met de minibus. Ik heb eerst de kopieen terug gebracht en omdat ik moest lopen had ik mooi een goed moment om mijn Bemba te oefenen. Alhoewel ik nog niet veel weet hoor. Maar de mensen hier kunnen het erg waarderen. Zelfs een man begon een heel verhaal in het Bemba te houden en helaas moest ik hem toch maar vertellen dat ik niet wist wat hij mij vertelde.
Gelukkig wist ik het lokale busstation te vinden. En tussen de mensenmassa door kon ik een bus vinden die mij naar Ndola heeft terug gebracht. Een propvolle bus, die flink doorrijd. Een leuke ervaring, maar ik ben toch blij dat ik dit niet elke dag hoef te doen.
Helaas hebben we ons rijbewijs nog niet, we moeten deze week weer op bezoek bij de eerste office om ons aan te melden voor een test. Of we daadwerkelijk een examen moeten doen is nog niet duidelijk. Wordt vervolgd.....
Gelukkig hebben we wel onze registratie kaart van Zambia. Het koste ook wat meer tijd dan we verwacht (?) hadden, maar met behulp van Ilse (flink huilen), een hoop geduld en lief glimlachen hadden we na een ochtendje wachten in een hele kleine office met een heleboel mensen onze kaart. Dus die taak hebben in elk geval volbracht.
Morgen (dinsdag) hebben we onze eerste Bemba lessen. Wij zijn benieuwd en we hebben er vooral veel zin in.
No comments:
Post a Comment