Afgelopen week van maandag tot aan vandaag hebben wij in Mushili op ons plot een jeugdweek georganiseerd voor de jeugd van 14 jaar en ouder. De jongeren waren allemaal van te voren uitgenodigd om in de middag te komen. Omdat we na ervaring wel wisten dat ’s middags een heel ruim begrip zou kunnen gaan worden.
Onze Jeugdwerker had een leraar van een bijbelschool hier in Ndola uitgenodigd om te komen spreken over het thema ‘Grow up’. De man is in zijn dagelijks werk bezig met de jongeren dus dat zou geen problemen op gaan leveren.
Het was inderdaad een erg goede week. De eerste dag moesten we wel aan de slag om de jongeren te laten komen. Het probleem is dat de jongeren vakantie hebben en daardoor allerlei klussen thuis moeten gaan doen (jaja, dat is iets anders dan we in Nederland gewend zijn) zoals helpen schoonmaken, water ophalen een aantal km verder op, op het land werken omdat het land klaar gemaakt moet worden voor de regen en noem maar op. Daarbij zijn de jongeren ook afhankelijk van het middageten. Soms moeten ze zeker tot 14 uur wachten voordat ze kunnen gaan eten.
Wij hadden in gedachten om om 13 uur te beginnen, maar bij 15 uur waren er maar een hand vol. Maar uiteindelijk aan het eind van de dag hadden we toch een opkomst van meer dan 60 jongeren. En deze zijn ook elke dag blijven komen.
We zijn erg benieuwd wat de jongeren nu echt op hebben gestoken, maar onze spreker heeft gelukkig wel geprobeerd om het zo praktisch mogelijk te maken.
Een ding is duidelijk, de jeugd hier heeft een heleboel vragen, vragen waar wij of jullie van zullen zeggen, dit weet je toch of waarom denk je daar over na? Maar voor hun zijn ze reeel. Thuis word hier geen aandacht aan besteed. Gisteren hadden ze mogelijkheid om vragen te stellen (anoniem). Dat hebben ze gedaan, en vandaag hebben we elke vraag proberen te bespreken. Het is mooi om te zien dat we ze in elk geval ergens bij kunnen helpen.
Gedurende deze week werd ons ook duidelijk dat de kleintjes in mushili ook hun aandacht gaan vragen. We hadden de eerste dag 30 kleintjes in de leeftijd van 2/3-13 en dat groeide gedurende week tot 50. Dus Simone heeft op dinsdag en donderdag tijd met hen doorgebracht en hun bijbelverhalen verteld. Het is bijzonder om te zien dat deze kinderen elke dag weer uitkeken om les te krijgen.
Er is in elk geval genoeg werk te doen. De kleintjes krijgen hier namelijk bijna of geen aandacht van thuis en worden meestal aan hun lot overgelaten. Meestal krijgen ze niet eens iets te eten en zwerven ze in groepjes over straat. Wij hopen toch dat we op deze manier iets kunnen betekenen voor hun.
No comments:
Post a Comment