Friday, 11 November 2011

Een druppel op een gloeiende plaat

Op een middag staan we klaar om even wat souvenirs te gaan kopen met Matthijs’ zijn zus en zwager. Op dat moment belt onze collega; de vrouw van één van onze werkers is naar het centrum van ons project gekomen. Haar zeven maanden oude baby is al meer dan een week aan het hoesten en overgeven. Ze accepteert vaak de melk niet, en pap of iets anders blijft er al helemaal niet in. Dus we gaan de andere kant op, op weg naar het centrum in Mushili – het township waar we werken. Daar aangekomen heeft ze net geprobeerd de baby pap te geven, en heeft het meisje alles weer uitgespuugd. Gelukkig ziet ze er verder goed uit, is ze alert en speelt ze nog. In dit klimaat moet je altijd erg voorzichtig zijn met baby’s die niet veel binnen houden.

We stellen wat vragen, proberen uit te vinden wat er precies aan de hand is en hoe lang het al duurt. We twijfelen of we langs de kliniek moeten gaan. Het lijkt niet heel ernstig, misschien tot morgen wachten? Dan vertelt de moeder dat het meisje ook al drie dagen diarree heeft. Dan wordt het ernstiger, kinderen met ernstige diarree overlijden hier soms binnen 24 uur. Toch naar de kliniek dus.

Gelukkig hoeven we maar heel even te wachten en kunnen we snel doorlopen, als je pech hebt moet je weleens anderhalf uur wachten. De dokter onderzoekt de baby en denkt aan wormen – door het op de grond rondkruipen, alles in de mond doen in een niet al te schone omgeving – of een darminfectie. Medicijnen mee en weer naar huis. Aan de souvenirs zijn we niet meer toegekomen, maar Matthijs’ zus en zwager hebben wel nog een betere indruk van ons leven gekregen. Dit is wat er vaak gebeurd, gemaakte plannen werken zelden uit.

We zien steeds meer dat het belangrijk is om klein te denken. Er wonen ongeveer 80.000 mensen in Mushili, waarvan we deze middag één klein meisje hebben geholpen. Een druppel op een gloeiende plaat, maar toch zo belangrijk. ’s Avonds kregen we een sms’je van de ouders om te bedanken voor onze hulp. Soms hebben we het gevoel dat we zo weinig doen. Maar als we allemaal, waar we ook wonen, de mensen om ons heen proberen te helpen, zijn al drie druppeltjes bij elkaar toch een frisse regenbui.

Nu - een paar dagen later - gaat het een heel stuk beter met het meisje.

 

No comments:

Post a Comment