Op de fiets

Vorige week is onze container aangekomen. Heerlijk, om na zo'n lange tijd onze spullen weer te hebben. Natuurlijk zijn het maar spullen, maar toch... Voor ons toch belangrijk om het hier weer een stukje meer ons thuis te maken. En in de container zaten ook de fietsstoeltjes voor Jorik en Ilse. Want als echte Nederlanders hebben wij natuurlijk een fiets nodig, dus ook stoeltjes! Nu nog op zoek naar een fiets... Dat is hier een hele opgave. We waren eigenlijk al maanden op zoek naar een fiets. Zelfs in Lusaka hebben we gekeken of we een goede fiets konden vinden. Want een fiets moet natuurlijk aan een aantal eisen voldoen: hij moet van redelijke kwaliteit zijn (zodat je niet om de week naar de fietsenmaker moet zoals met de meeste fietsen hier, of je moet ervoor kiezen om zonder remmen en op de velgen te rijden), hij moet stevig genoeg zijn om drie personen te vervoeren, het stuur moet als het even kan rond zijn zodat Ilse makkelijk voorop kan (en geen mountainbikestuur hebben zoals de meeste fietsen hier) en achterop moet een soort van bagagedrager zijn zodat het stoeltje voor Jorik achterop kan. Ja, redelijk onmogelijk dus. Totdat we afgelopen zondag ineens van een collega die op verlof gaat aangeboden kregen om haar oerdegelijke duitse fiets te lenen, met rond stuur, en bagagedrager, en zelfs een mand voorop om de spullen in te doen! Dinsdag zaten de stoeltjes erop - we hadden niet het goede gereedschap dus duurde het wat langer - en woensdag heb ik de gok gewaagd: Jorik en Ilse op de fiets gezet, tas voorop en op naar de bijbelstudie. Ik heb nog nooit zoveel bekijks gehad bij een fietstochtje! Iedereen - ja, iedereen! - keek ons na. Veel mensen hadden commentaar (voor zover ik weet positief) en we werden van alle kanten aangestaard. Maar we hebben genoten! 's Middags meteen nog een ritje naar onze collega's. Heerlijk, wat is dat makkelijk. "Mama, we kunnen niet weg, we hebben geen auto." "Geeft niets hoor Jorik, we pakken gewoon de fiets." Ik had nooit gedacht dat ik nog eens zo zou gaan genieten van een 'simpel' fietstochtje. Daarbij kan ik eindelijk eens wat aan mijn conditie gaan doen. Ze zeggen dat Zambia vlak is, maar vergeleken met Nederland is het hier toch nog behoorlijk heuvelachtig, en lijken die heuvels soms bijna bergen te worden als je met twee kinderen op de fiets zit!

Dat ik de fiets deze week had, kwam wel extra goed uit. Matthijs is de hele week druk geweest in Mushili. Er was een jeugdbijbelweek georganiseerd, dus daar is hij de hele week bij geweest. Zaterdag is de laatste dag. Het is erg gaaf om de jongeren zo over God te kunnen vertellen! Er waren vooral jongeren uit de townships. Het wordt gehouden in hun vakantie, maar toch komen ze elke middag van 2 uur tot een uur of 5 om naar twee preken te luisteren en bijbelstudie te doen.