In Nederland hadden we niet zo door waar we allemaal water voor gebruikten, maar hier worden we ons er steeds weer van bewust. Vanaf dat we in dit huis wonen, hebben we al problemen met het water. Geen water, dan geen warm water, lekkage enz. We hadden verwacht dat het "leed" nu wel een beetje geleden zou zijn, maar nee. Vanmiddag wilde de tuinman de tuin water geven (sinds de regens opgehouden zijn is dit ook echt heel erg nodig), maar er kwam geen water... Waarschijnlijk de pomp kapot. Gelukkig heeft Matthijs gisteren de tank bijgevuld, zodat er voor nog een paar dagen water uit de kraan komt en we niet meteen hoeven te beginnen met emmers water te slepen, overdag op te sparen zodat we 's avonds ook nog water hebben (de gemeente geeft ons alleen overdag water en het weekend slaan ze ook vaak over, voor onze buren is het een regelmatige bezigheid om naar de militaire barakken te lopen om hun containers te laten vullen, waar wij trouwens als blanke niet mogen komen) en water koken om te "douchen". Morgen gaat Matthijs met een collega de pomp eruit halen (de pomp zit 30 meter diep) en bekijken wat er aan de hand is. De ervaring heeft ons geleerd dat een "klein" klusje hier heel makkelijk een megaklus kan worden, dus we zijn benieuwd hoe lang dit gaat duren. We worden er soms wel een beetje zat van dat er altijd problemen zijn met het water, maar het hoort er ook bij.
Afgelopen woensdag en donderdag had ons project in Mushili een conferentie georganiseerd over "farming Gods way". Een andere manier van het land bewerken die hier echt verschil maakt. Het is erg goed geweest. Er waren ongeveer 70 mensen. Ze kregen informatie en training over hoe ze dit op hun eigen land kunnen toepassen. De mensen waren erg enthousiast, het viel sommigen alleen tegen hoeveel werk je er nog voor moet doen. Het is geen wondermiddel waardoor je mais ineens gaat groeien, er moet wel wat gedaan worden...
Vrijdag zijn we een dag weg geweest met de werkers van het project. We zijn naar Nsobe camp geweest, een wildpark een uurtje hier vandaan. Een heerlijk relaxte dag gehad en elkaar wat beter leren kennen. We leren inmiddels de eigenaren van het park wat kennen, en hebben even bij hun puppy's gekeken: Labradors van een week oud. Zullen we dan toch nog een hond erbij nemen? Er wordt een mannetje voor ons gereserveerd, dus we kunnen er nog even over nadenken... Nooit verwacht dat ik er nog eens lol in zou hebben om drie honden op te voeden! Gelukkig zijn Jorik en Ilse goede opvoedhulpen. Ze vinden het allebei erg leuk om me te helpen de honden 's ochtends eten te geven, wat meteen een trainingssessie is. Het is soms alleen de vraag wie wie nou eigenlijk aan het trainen is...
No comments:
Post a Comment